Dagfoto 138-2011 USA-trip

Dagfoto 138-2011 USA-trip

Vandaag was te veel. Veel te veel. Sander en ik hebben zojuist nog eens rustig doorgenomen wat we zouden melden op dit blog en dit moest het worden: "Het was te veel. Veel te veel." Het begon bizar in een plasnat LA. De regen gutste uit de grijze lucht. Voor degenen die niet willen geloven dat het in Californië kan regenen, heb ik een foto bijgevoegd van ons motel.

Dagfoto 137-2011 Amerikareis

Oh ja, koud was ’t ook nog. Het ontbijt bij Starbucks maakte iets goed, maar lang niet alles.

Het doel vandaag was Death Valley, maar dan moet je dus eerst LA uit. Jammer genoeg waren de files vandaag twee keer langer dan normaal (en dat schijnt al heeeel erg te zijn). Uiteindelijk begon het allemaal weer een beetje te rijden, maar het zicht was hondsberoerd; een meter of tweehonderd is aan de positieve kant.

Na een uur of twee reden we een onbestemde berg over en als bij toverslag was het droog, zonnig en warm, heel warm. Met de hand op m’n hart: binnen een tijdsbestek van tien minuten zag de wereld er volstrekt anders uit. En het werd alleen maar beter.

Dagfoto 138-2011 Amerikareis
Dagfoto 138-2011 Amerikareis
Dagfoto 138-2011 Amerikareis

Toen we op Interstate 127 (north) naar Death Valley zaten, hebben we het dak van de auto gehaald, een dikke laag zonnebrandcrème (factor 50) aangebracht en een satelietzender (Sirius) met nonstop bluesmuziek aangezet. Er was vrijwel niemand op de weg. Sander kon z’n eerste 100 Miles achter het stuur met twee vingers in de neus sturen.

De omgeving was waanzinnig mooi en werd steeds beter. Ik heb nog nooit in m’n leven zoveel prachtige rotspartijen en woestijnlandschappen gezien. Het was fabuleus!

Dagfoto 138-2011 Amerikareis

Dagfoto 138-2011 AmerikareisOns onderkomen in Death Valley is als een oase: alles is fris en groen. Binnen is het ijskoud en buiten pronken onwereldse vogels met een donkerblauwe verenpracht.

Aan het eind van de dag zijn we nog naar Badwater Basin gereden. Dat is het laagste punt in de Verenigde Staten. Sander wijst op de foto naar een bord dat aangeeft waar de zeespiegel zou moeten zijn.

Door de enorme droogte verdampt het water in het meer en blijft er een witte zoutlaag liggen. Ik heb staan zingen van geluk. Wat was het allemaal prachtig.

Er was overigens niemand die het gejubel heeft gehoord, want er waait een wind over de vlakte die we in Nederland al snel het predikaat ‘orkaan’ zouden geven. Er is geen ander geluid verstaanbaar, dan de gierende wind. Je moet bovendien oppassen dat je niet wegwappert.

[Een paar jaar later blijkt het geluksgevoel van Death Valley nog steeds te bestaan. Lees maar...]

Dagfoto 138-2011 Amerikareis
Dagfoto 138-2011 Amerikareis
Dagfoto 138-2011 Amerikareis
Dagfoto 138-2011 Amerikareis
Dagfoto 138-2011 Amerikareis

Het begon dus ver onder de normale maat en het eindigde hemels in Death Valley.

Stuur me nieuwe verhalen…
Archief
Estrela 28

Estrela, gele tram in Alfama Lissabon

Deze tram uit Lissabon is mijn 'beroemdste' foto. Je vindt hem terug op websites over de hele wereld. Vooral Russische sites waarderen mijn werk zeer...

Je mag niet zomaar een foto van het internet plukken. De Beroepsorganisatie voor alle professionele fotografen en beeldmakers in Nederland (DuPho) heeft een handzaam schema gemaakt voor iedereen die niet precies weet hoe het zit.
Check it out!

Ook Europa is duidelijk over het (her)gebruik van foto's. In één zin: je hebt altijd toestemming van de fotograaf nodig.
Wat zegt de EU?

Beroemde fotografen

Korte biografieën van fotografen die ik bewonder, waardeer, of zeer bijzonder vind. De lijst wordt vast nog langer....

Ansel Adams
Joost van den Broek
Andreas Gursky
Peter Henket
Willem van den Hoed
Paul Huf
Vincent Munier
Govert de Roos
Stephan Vanfleteren

Oogappel in achtertuin (2012-2019)

Sinds 2012 staat er een piepklein appelboompje in de achtertuin. Met enige regelmaat druk ik de camera tussen de groene blaadjes om de voortgang van de groei vast te leggen.
Een verslag...

De Appel in de achtertuin vanaf 2012 Appel met oog

Websitebouw