De appel in de achtertuin

De Appel in de achtertuin vanaf 2012 . Appelbloesem.

Het verhaal van
een eenzame vrucht

Let op: dit wordt een volstrekt onzinnig verslag van het vruchtgebruik van de tuin achter ons huis. Als je iets beters te doen hebt dan nutteloze verhaaltjes lezen, dan zou ik nu verder gaan met m’n leven. Je bent gewaarschuwd.


Achtertuin

We hebben best een leuke tuin. Hij is niet extreem groot, maar zeer acceptabel volgens de Randstadrichtlijnen.

Er groeien verschillende vruchten. De buren hebben een pruimenboom, waarvan de helft van de opbrengst in ons gazon valt. Da’s grappig als je gaat grasmaaien, want dan vliegen de bruine kledders vrolijk in ‘t rond.

Verder valt er jaarlijks een regen aan eikels naar beneden. Die is afkomstig van een rijtje gemeentelijke bomen aan de achterste begrenzing van ons ‘landgoed’. Ook die eikels vallen graag in het gras. Het effect tijdens het grasmaaien is hetzelfde als bij de pruimen, maar dan pijnlijker.

Roodborstjes houden van eikels. Geen idee of ze er ook van snoepen, maar de aantrekkingskracht is groot.
De Appel in de achtertuin vanaf 2012 RoodborstjeTot slot zijn er nog de druiven. Die eten we ook niet zelf, daar zijn de merels weer voor.
De Appel in de achtertuin vanaf 2012 MerelDit verhaal gaat echter over de eenzame appel. Ik bedoel dan niet de spreekwoordelijke oogappel die ik jaren geleden al eens fotografeerde.
De Appel in de achtertuin vanaf 2012 Appel met oog

Echte appel

Nee, dit gaat over een echte appel. Je moet weten dat er in de achtertuin een minuscuul appelboompje staat. Dit jaar (2012) groeide daar voor het eerst een heuse ronde, rode bol aan. Niet dat ‘ie vanaf het eerste begin zo kleurrijk door het leven ging, maar begin september glansde ons sappige sierraad in de najaarszon en -regen.

M’n eerste appelfoto dit jaar dateert van 7 juli. Z’n huid is dan nog grotendeels groen.
De Appel in de achtertuin vanaf 2012 Appel met groene blaadjesTien dagen later, na een stevige regenbui, ziet het er al heel wat lekkerder uit. Let wel: inmiddels begon ik al met witte achtergrondplaten te werken om de appel beter uit te laten komen. Hoe vreemd kan een mens zich gaan gedragen?!
De Appel in de achtertuin vanaf 2012 Appel met waterdruppelsNa de vakantie, ergens aan het eind van augustus, is er nog niet veel veranderd. De onderkant heeft veel te weinig zon gehad. Dat klopt overigens vrij goed, want het had hoofdzakelijk geregend in de zomermaanden.
De Appel in de achtertuin vanaf 2012 Appel aan boom

Overdreven mannelijkheid

Op 3 september sla ik echt een beetje door. Met al mijn mannelijke manlijkheid bouw ik een opvangconstructie, zodat ‘De Appel’ niet beurs tegen de grond kan slaan. Je moet daarbij weten dat de vrucht op maar één (1) meter boven de grond hing. Maar goed, ik was in ieder geval weer even van de straat… De Appel in de achtertuin vanaf 2012 Appel aan boom met vuilniszak er onderOp 13 september is het wel zo’n beetje klaar met de appel. Zelfs met de gordijnen dicht, zien we het rode gevaarte nog hangen. De appel wordt een splijtzwam in het gezin. De ene helft (meerderheid) is voorstander van een snelle plukactie. Ik daarentegen wil de appel kans geven zelf in mijn vangnet te vallen (waar had ik dat anders voor gebouwd?).
De Appel in de achtertuin vanaf 2012 Appel aan boom tegen de herfst. Vuurrood.Op 23 september wordt de overmacht te groot. Ik kan mijn positie niet langer handhaven. Van alle kanten wordt beargumenteerd dat appels ook kunnen gaan rotten aan de boom en dat ze dan oneetbaar zijn, hetgeen me met vreselijk afgrijzen vervult. Ik geef me dus over!!

De snoei

Met groot machtsvertoon wordt de snoei voorbereid.
De Appel in de achtertuin vanaf 2012 Appel met snoeischaar.De Appel in de achtertuin vanaf 2012 Appel met snoeischaar.

Portretfoto’s

Gelukkig mag ik nog wel enkele staatsieportretten maken. De Appel in de achtertuin vanaf 2012 Rode appel op wit bord.Steve Jobs kan tevreden naar beneden kijken.De Appel in de achtertuin vanaf 2012. Aangebeten appel op wit bord.Om eerlijk te zijn: het was wel een zure appel om doorheen te bijten…
De Appel in de achtertuin vanaf 2012 Appel als klokhuis op wit bord.

Het gaat maar door

Inmiddels is het 2016 geworden. We zijn vier jaar verder dan die eerste appel. Je kunt de tussenliggende periode nog eens nalezen op mijn 365-dagenblog….

De boom heeft er zin in gekregen. Dit jaar kan ik de appels niet eens tellen, zoveel hangen er rood te worden.
De Appel in de achtertuin vanaf 2012. Update 2016.Behalve eikels, pruimen, druiven en appels groeien er inmiddels ook wijnbessen in de tuin. Mijn schoondochter zegt dat ze vol met antioxidanten zitten en dat je daar heel gezond van wordt. Ik gooi die dingen dus overal doorheen: de sla, de yoghurt en over het ijs. Alles smaakt tegenwoordig zuur, maar ik huppel door het leven….
De Appel in de achtertuin vanaf 2012 . Wijnbessen.De appels worden steeds roder, maar niet groter. Deskundigen beweren dat we de allerkleinsten eerder uit de boom hadden moeten halen. Bij druivenstruiken heet dat ‘krenten‘. Volgend jaar zal ik iets meer aandacht geven aan de kwaliteit dan aan de kwantiteit. ‘Levenslessen van een appelboompje’.Appelboom 2016 augustusDit is het jaar dat er eindelijk serieus productie wordt gedraaid met de opbrengst van de boom. Zoon Robert is op 26 september jarig en hij heeft de appels verwerkt in een heuse verjaardagstaart. De vruchten zijn klein, maar zoet en sappig. Het hele proces in drie plaatjes….
robert-appeltaart-het-proces-1
robert-appeltaart-het-proces-2
robert-appeltaart-het-proces-3

Wordt vervolgd.