Spinnenweb over de vrije jongen en de loonslaaf

Over de vrije jongen en de loonslaaf

Al ruim drie jaar vragen mensen regelmatig of ik terugverlang naar mijn oude baan. Het antwoord is ‘nee’. Voor geen meter. Het leven als vrije jongen bevalt me prima.

Natuurlijk zijn er wel een paar kleine rimpeltjes in het nieuwe leven. Geloof me: die wegen ruimschoots op tegen de diepe sporen die MT-vergaderingen trekken.

Het riante maandsalaris mis ik soms. De zekerheid is weg dat je inkomen iedere 27ste van de maand om drie over half twaalf wordt overgemaakt. Nu zijn er klanten die een half jaar en twee herinneringen nodig hebben om bij te dragen aan de hypotheekaflossing. ‘t Is even wennen… Lees verder

Novice Broeder Michael in abdij van Egmond - Schrijverij in de Kaarsenmakerij

Lang leve de schrijverij

Jij, de trouwe volger van deze verhaaltjes, hebt waarschijnlijk gedacht dat mijn woordenstroom was opgedroogd; dat de tropische temperaturen van de laatste weken al mijn letters hadden verdampt. Het tegendeel is waar. Ik was juist enorm aan de schrijverij. Lees verder

KLOOSTER! de glossy is uit

KLOOSTER! -de glossy- is uit

Vandaag verschijnt KLOOSTER!, een glossy over het kloosterleven. Het idee is niet helemaal nieuw, want een jaar geleden kwam ‘Stilleven‘ al op de markt. Dat magazine was een initiatief van de abdij in Berkel-Enschot (bekend van het La Trappe Trappistenbier) en bleek toentertijd een wereldprimeur. Lees verder

Gezichtendyslexie heeft een naam: prosopagnosie

Gezichtendyslexie mag een naam hebben

Het zal je vast wel eens zijn overkomen: je loopt door een drukke winkelstraat en plotseling roept iemand je naam. Je kijkt hem aan en er staat een wildvreemde voor je. Het is een reusachtig raadsel wie deze persoon is. Blijkbaar moet je hem kennen, maar je zou niet weten waarvan. Ik raak regelmatig in dit soort gênante situaties verzeild. Meestal rek ik de tijd en speur ondertussen naar aanwijzingen en vage aanknopingspunten. Als dat niet lukt, mompel ik ‘sorry’ en daarna iets over gezichtendyslexie. Lees verder

©Gerard Oonk - wolken boven de heide bij Ede

In de wolken en andere fotoverhalen

Het fotoproject is afgerond, de kloosterpoorten zijn weer gesloten. Vijf weken van rennen, vliegen, hollen en ook stilstaan zijn voorbij. Het eindresultaat openbaart zich pas over een paar weken, maar ik ben nu al in de wolken. Lees verder

Stilte, woorden en kloosters

Wieringa’s woorden en kloosters met stilte

Tommy Wieringa en zeven kloosters vullen nog steeds mijn dagen. Ze inspireren van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat. De abdijen zorgen overdag voor verwondering en Tommy doet dat het laatste uur voor het slapen gaan. Ik heb ze beide even lief. De kloosters vanwege hun schoonheid en stilte. Tommy omdat hij zulke mooie zinnen boetseert. Lees verder

De ontkenning van Tommy Wieringa Hond met boek in bek

De ontkenning van Tommy Wieringa

Tommy Wieringa schrijft weergaloos. Ik lees op dit moment zijn verhalenbundel ‘Ga niet naar zee‘ uit 2010. Wieringa gebruikt korte zinnen die vaak een dubbele lading dragen. In ieder geval moet je voortdurend nadenken over de woorden die hij gebruikt. Ik geef je een paar voorbeelden. Lees verder

Beeldenstorm door een kloostertoer. Foto van kapel klooster Lemiers.

Beeldenstorm door een kloostertoer

Het is bijna Pasen. Je bent vast in de stemming voor een religieus getint verhaal (en als dat niet zo is, dan stop je gewoon met lezen). 
Dit wordt een kort verslag van een trip langs kloosterordes, waarbij vrijwel al mijn vooroordelen over nonnen en monniken zijn gesneuveld. Noem het een persoonlijke beeldenstorm. Lees verder

De Egmondse Abdij en andere bevlogenheid

Ik houd van bevlogen mensen. Je kent ze wel: die types die een duidelijke missie hebben en recht op hun doel afgaan. Het is helemaal leuk als ze nog jong zijn. Deze week kwam ik er een paar tegen. Ze zaten verspreid over een abdij, een middelbare school en een cursusruimte. Lees verder

Factuurfraude en een fiets in de heg

Factuurfraude en een fiets in de heg

Dit wordt een gênant verhaal. Het gaat namelijk over een onderwerp waar ik niet graag mee te koop loop: factuurfraude!

Factuurfraude is zoiets als een dienblad vol rode wijn over je nieuwe vloerbedekking kieperen. Het is ‘een beetje dom’ en de schade is enorm.

De afgelopen tijd heb ik voortdurend getwijfeld of de beschamende vertoning wel een plekje op m’n blog moest krijgen. Maar nu duidelijk wordt dat -per maand- honderden mensen dezelfde ellende meemaken, voelt het bijna als een plicht.

Aan het eind van dit eerste verhaal vind je praktische tips om factuurfraude te voorkomen. Lees verder