365-dagenblog

365-dagenblog

155-2016


Het is rustig geworden….
De voortdurende speurtocht naar een opvallend fotomoment is voorbij. Ook de dagelijkse worsteling met een sterke openingszin behoort tot het verleden. Het is nu een maand geleden dat ik stopte met m’n 365-dagenblog en de agenda voelt weer leeg. Dat is een ervaring die ik binnenkort zeker met m’n cursisten zal delen, maar ook de keerzijde natuurlijk…

Positieve balans

Een jaar of vijf geleden ben ik begonnen met het publiceren van een ‘dagfoto’ plus een bijpassend verhaaltje. Het was een manier om mezelf te verplichten iedere dag de camera uit de tas te halen en wat schrijfroutine vast te houden. Dat heeft gewerkt.

Niet iedere foto was fabuleus en ik kom behoorlijk veel taal- en stijlfouten tegen als ik de korte artikeltjes op het 365-dagenblog nog eens nalees. Maar…, de balans slaat uit naar de positieve kant. Ik heb een handzaam dagboek op internet staan en kan veel bijzondere gebeurtenissen uit m’n leven makkelijk terug vinden. Ook de foto- en schrijfvaardigheden zijn in die vijf jaar aanzienlijk gegroeid. Het is niet volmaakt, maar beantwoordt wel aan het doel dat ik had gesteld.

Zo’n 365-dagenblog brengt ook kwetsbaarheid met zich mee. Je wilt je lezers eerlijke verhalen voorschotelen en tegelijkertijd de vuile was binnen houden. Ik ben niet erg lenig, maar deze spagaat beheers ik inmiddels redelijk goed. Er zijn zelfs mensen in mijn directe omgeving die mijn welzijn menen op te kunnen maken uit de dagelijkse verhaaltjes. Die illusie moet ik ze ontnemen. De werkelijkheid is vaak wat rauwer dan de gepolijste zinnen op deze website.

365-dagenblog kladblok en camera
 

Minder stress

Op 1 mei dit jaar ben ik overgestapt naar een nieuwe publicatiefrequentie. De ‘Babbels’ (zo noemde ik het blog vroeger) verschijnen nu eens per week, in plaats van iedere dag. Het levert een stuk minder stress op.

De tijd die ik aan het schrijven en fotograferen besteedde, viel weliswaar mee. Dat zal niet veel meer zijn geweest dan een klein uurtje per dag, maar die dagelijkse verplichting om met wat leuks te komen spookte wel voortdurend door m’n hoofd. Dat is nu voorbij. Ik stel de deadline nu uit tot de -meestal rustige- vrijdagmiddag en daarna heb ik lekker week-end.

De bezoekcijfers op m’n blogpagina zijn wel behoorlijk gedaald. Het is nog niet goed te analyseren, maar ik schat in dat er ongeveer vijftig procent minder lezers komen. Dat was natuurlijk te verwachten. De terugloop zal vooral samenhangen met de verzending van de ‘nieuwsbrief’. Die verschijnt nu ook maar één keer per week (inschrijven kan bovenaan de rechterzijde van deze pagina, of juist helemaal onderaan voor de mobiele lezers). Bovendien ziet Google veel minder activiteit op de site en dat wordt meteen bestraft met een lagere indexering. Het kan dus lonen om iedere dag te schrijven en te fotograferen. Je moet alleen de extra kopzorgen voor lief nemen.

Kennisoverdracht

In september start ik bij Fotoschool Keistad met een cursus ‘Storytelling | fotografie & tekstschrijven‘. Daar ga ik mijn ervaringen overdragen aan maximaal acht geïnteresseerden. Je kunt er nog bij zijn als je wilt….

Stuur me nieuwe verhalen…
Archief
Estrela 28

Estrela, gele tram in Alfama Lissabon

Deze tram uit Lissabon is mijn 'beroemdste' foto. Je vindt hem terug op websites over de hele wereld. Vooral Russische sites waarderen mijn werk zeer...

Je mag niet zomaar een foto van het internet plukken. De Beroepsorganisatie voor alle professionele fotografen en beeldmakers in Nederland (DuPho) heeft een handzaam schema gemaakt voor iedereen die niet precies weet hoe het zit.
Check it out!

Ook Europa is duidelijk over het (her)gebruik van foto's. In één zin: je hebt altijd toestemming van de fotograaf nodig.
Wat zegt de EU?

Beroemde fotografen

Korte biografieën van fotografen die ik bewonder, waardeer, of zeer bijzonder vind. De lijst wordt vast nog langer....

Ansel Adams
Joost van den Broek
Andreas Gursky
Peter Henket
Willem van den Hoed
Paul Huf
Vincent Munier
Govert de Roos
Stephan Vanfleteren

Oogappel in achtertuin (2012-2019)

Sinds 2012 staat er een piepklein appelboompje in de achtertuin. Met enige regelmaat druk ik de camera tussen de groene blaadjes om de voortgang van de groei vast te leggen.
Een verslag...

De Appel in de achtertuin vanaf 2012 Appel met oog

Websitebouw