logo

Category : Fotografie

The Magritte Project homp kaas - ©Gerard Oonk - DSC08253

In de sporen van Magritte

De afgelopen twee jaar heb ik me vol overgave gestort in de religieuze en museale wereld. Mijn foto-archief staat vol portretten van museumdirecteuren, nonnen, monniken, moderne pelgrims en zoekende leken. De opdrachtgevers zijn tevreden en ik heb er veel plezier aan beleefd. Toch heeft al dat noeste werk ook een schaduwzijde.

Stofjassen en Grote Woorden - ©Gerard Oonk - DSC07852

Laat de stofjassen komen!

In mijn vorige leven had ik een collega met twee linkerhanden. Hij kon nog geen stekker in een stopcontact duwen. Bij het geringste technische ongemak riep hij: ‘Laat de stofjassen komen!’. Dat klinkt behoorlijk badinerend, maar omdat de man over een fikse dosis zelfspot beschikte en zichzelf nooit en te nimmer spaarde, was dat enigszins neerbuigende toontje verteerbaar.

Pijpensnijders en gekke fotografen - ©Gerard Oonk

Over pijpensnijders en gekke fotografen

Denk je dat een loodgieter z’n nieuwe pijpensnijder meeneemt op vakantie? Ik dacht van niet! Zou een timmerman z’n setje beitels in de kofferbak mikken voor een tripje naar Italië? Nee toch? En zou de huisarts z’n stethoscoop zekerheidshalve in de koffer met handbagage proppen? No way! Waarom nemen fotografen hun dure spulletjes dan wel mee als ze een paar weken lekker gaan ontspannen?

Frank van Roermund ©Gerard Oonk

Fotografie en schrijven INBEELD

Op woensdag 3 mei verschijnt de nieuwe editie van INBEELD, het magazine van de Nederlandse Fotobond. Een tijdje geleden vroeg één van de redacteuren –fotograaf Peter van Tuijl– naar mijn beweegredenen om geschreven verhalen en fotografie te combineren. Het werd een lang en geanimeerd gesprek. Een korte weerslag staat deze week in INBEELD.

Over keientrekkers en verkiezingen

Laat je gedachten even afdwalen naar de 17e eeuw. Jonkheer Everard Meyster zit in de kroeg met een stel drinkebroeders. Ze zingen zich los van de werkelijkheid. Meyster is een dichter en een aristocraat. Maar erger nog: hij gedraagt zich als een patser. Hij wedt met z’n dronken kameraden dat het klootjesvolk gek genoeg is om een grote zwerfkei van Soest naar Amersfoort te slepen. Vergis je niet: de bewuste steen weegt dik zevenduizend kilo.

Doortje huisaltaar copyright Gerard Oonk

Een interview dat een gesprek werd

Een tijdje geleden werd ik gebeld voor een interview. Peter van Tuijl van de Nederlandse Fotobond wilde graag met me praten over de religieuze portretten die ik maak. Hij is op zoek naar verdieping in de fotografie en denkt dat je door langdurige aandacht voor één onderwerp verder graaft en meer uit een thema haalt.

De eerste keer op een Waddeneiland

Een tijdje geleden schreef ik op Facebook: “Dit weekeinde maakte ik voor het eerst in mijn leven kennis met een Waddeneiland. Een tikkie aan de late kant nu ik heb gezien hoe mooi het er is…” Behalve dit korte statement had ik ook nog drie foto’s toegevoegd. Die vond ik mooi en wilde ze delen met de digitale community.

Museum Voorlinden Martin Creed Cheese Mensen maken musea

Mensen maken musea (en andersom)

Mijn maximale doorlooptijd van een museum is een uur. Meer trek ik niet. Dat heeft alles te maken met het aanbod. Het aantal prikkels is te groot. Mijn hoofd zit na zo’n drie kwartier tjokvol. Op dat moment begin ik te zoeken naar de bordjes met het woord ‘uitgang’. Het is mooi geweest. Heel mooi meestal.

Coverfoto bij verhaal Fotobond Abdij Egmond

Brons van de Nederlandse Fotobond

Vandaag mocht ik een prijsje ophalen bij een fotowedstrijd. De Nederlandse Fotobond had alle aangesloten fotografen opgeroepen om hun topstukken in te sturen. Uiteindelijk zijn er 1.261 foto’s in de mailbox van de Bond gevallen en de beste vijftig kregen kwalificaties als ‘brons’, ‘zilver’ en ‘goud’. Deze vijftig hoogst gewaardeerde foto’s zijn vanochtend besproken in de theaterzaal van Rijen.

Door het vuur voor cultuur copyright Gerard Oonk

Door het vuur voor een beetje cultuur

Tijdens de Tweede Wereldoorlog kreeg Winston Churchill het advies om te bezuinigen op cultuur. Met het vrijgekomen geld konden dan extra bommen en granaten worden gekocht. Churchill weigerde pertinent en sprak de onsterfelijke woorden: “Als we de cultuur opheffen, waar vechten we dan voor?“ Prachtig toch?! Zelfs als je de man niet kent, ga je ogenblikkelijk van hem houden.