logo

Category : Storytelling

December Goddelijke stem blog GOfoto

December: zwelgen in het verleden

Het is december. We hullen ons in de cocon van korte dagen. Nostalgie viert hoogtij tijdens de Top 2000 en een enkeling voelt zich opnieuw gelovig op kerstavond. De hoopvolle blik op een frisse start schuiven we nog een paar weken vooruit, want zwelgen in voorbije tijden voelt best lekker.

The Magritte Project homp kaas - ©Gerard Oonk - DSC08253

In de sporen van Magritte

De afgelopen twee jaar heb ik me vol overgave gestort in de religieuze en museale wereld. Mijn foto-archief staat vol portretten van museumdirecteuren, nonnen, monniken, moderne pelgrims en zoekende leken. De opdrachtgevers zijn tevreden en ik heb er veel plezier aan beleefd. Toch heeft al dat noeste werk ook een schaduwzijde.

Kromme-besluiten-in-een-rechtszaak-factuurfraude-busoplichting

Kromme besluiten in een rechtszaak

Eind 2016 deed iemand een flinke greep in onze portemonnee. Nou ja, indirect dan. Hij vervalste een factuur van het bedrijf dat bij ons thuis een klus had geklaard. De dief had de rekening ergens tussen Barneveld en Hoogland onderschept, de envelop opengestoomd, het banknummer veranderd en vervolgens de brief weer keurig dichtgeplakt en op de bus gedaan. Dat heet ‘factuurfraude’ en het komt erg veel voor. Je bent gewaarschuwd. Vandaag was de dag van ‘onze rechtszaak’.

Koptelefoon Waargebeurde sprookjes- ©Gerard Oonk

Waargebeurde sprookjes voor je oren

Annick is de eindbaas van de podcast-afdeling bij BNR Nieuwsradio. Ze belde een tijdje geleden en vroeg of ik het leuk zou vinden om een serie van twaalf waargebeurde sprookjes op te nemen. Iets met kunst, museumzalen en spannende veilingen. Het is een understatement als ik zeg dat Annick m’n belangstelling had gewekt. Sterker nog: ik had de neiging om nog voor het einde van haar uitleg heel hard ‘Ja, ik wil’ te schreeuwen.

Frank van Roermund ©Gerard Oonk

Fotografie en schrijven INBEELD

Op woensdag 3 mei verschijnt de nieuwe editie van INBEELD, het magazine van de Nederlandse Fotobond. Een tijdje geleden vroeg één van de redacteuren –fotograaf Peter van Tuijl– naar mijn beweegredenen om geschreven verhalen en fotografie te combineren. Het werd een lang en geanimeerd gesprek. Een korte weerslag staat deze week in INBEELD.

Journalistieke mijnbouw door een meesterinterviewer

Meesterinterviewer Frénk van der Linden is pas geleden zestig geworden. Hij vierde zijn verjaardag met de publicatie van een vuistdik boek vol prachtige verhalen. Het is een selectie van interviews uit zijn veertigjarige loopbaan, aangevuld met reacties van geïnterviewden en een serie persoonlijke reflecties. Van der Linden noemt die kijkjes in zijn eigen ziel: ‘Valkuilen en levenslessen van een vragensteller’.

Over keientrekkers en verkiezingen

Laat je gedachten even afdwalen naar de 17e eeuw. Jonkheer Everard Meyster zit in de kroeg met een stel drinkebroeders. Ze zingen zich los van de werkelijkheid. Meyster is een dichter en een aristocraat. Maar erger nog: hij gedraagt zich als een patser. Hij wedt met z’n dronken kameraden dat het klootjesvolk gek genoeg is om een grote zwerfkei van Soest naar Amersfoort te slepen. Vergis je niet: de bewuste steen weegt dik zevenduizend kilo.

Doortje huisaltaar copyright Gerard Oonk

Een interview dat een gesprek werd

Een tijdje geleden werd ik gebeld voor een interview. Peter van Tuijl van de Nederlandse Fotobond wilde graag met me praten over de religieuze portretten die ik maak. Hij is op zoek naar verdieping in de fotografie en denkt dat je door langdurige aandacht voor één onderwerp verder graaft en meer uit een thema haalt.

De eerste keer op een Waddeneiland

Een tijdje geleden schreef ik op Facebook: “Dit weekeinde maakte ik voor het eerst in mijn leven kennis met een Waddeneiland. Een tikkie aan de late kant nu ik heb gezien hoe mooi het er is…” Behalve dit korte statement had ik ook nog drie foto’s toegevoegd. Die vond ik mooi en wilde ze delen met de digitale community.

Museum Voorlinden Martin Creed Cheese Mensen maken musea

Mensen maken musea (en andersom)

Mijn maximale doorlooptijd van een museum is een uur. Meer trek ik niet. Dat heeft alles te maken met het aanbod. Het aantal prikkels is te groot. Mijn hoofd zit na zo’n drie kwartier tjokvol. Op dat moment begin ik te zoeken naar de bordjes met het woord ‘uitgang’. Het is mooi geweest. Heel mooi meestal.