Smachtwacht | 057-2016

Smachtwacht | 057-2016

De afgelopen week was het serious stuff op deze pagina’s. ‘t Is de hoogste tijd voor een niemendalletje. Ik breng daarvoor ‘De Smachtwacht’ weer eens in stelling.

De trouwe volgers van dit blog weten dat ik al een paar jaar aangelijnde honden fotografeer die door hun baasjes bij de voordeur van een winkel zijn achtergelaten. Die beesten kijken altijd wat treurig uit hun ogen en daarom noem ik ze ‘smachtwachten’.

Het begon eind maart 2014. Ik kwam bij de Albert Heijn een hipster tegen die tienduizenden volgers heeft op Twitter. Hij plaatst iedere dag een tweet met een Engelstalig tekstje over de liefde. Daar scoort ‘ie mee als een gek.

Massale aandacht

Dagfoto 057-2016Ik legde hem toentertijd mijn projectje van De Smachtwacht voor. De jongeling ging uit zijn dak van enthousiasme. Hij vond dat ik ogenblikkelijk een account moest aanmaken voor dit enorme hondenleed. Duizenden volgers zou ik er mee krijgen. Mijn leven zou een compleet nieuwe wending krijgen. Het voelde eervol dat zo’n snelle gozer mij -een man op zekere leeftijd- een nieuwe digitale toekomst toedichtte.

Natuurlijk heb ik de raad van deze iPhone-goeroe opgevolgd. Twee jaar later heb ik een stuk of vijftig sneue honden online staan en welgeteld vijf (5) volgers. Het ligt echt niet aan die uitbundige knul; ik kan gewoon niet overweg met Twitter. Misschien gaat iemand me ooit nog eens uitleggen hoe dat allemaal werkt met die @-jes en #’s.

Nederig door de knieën

Ondertussen lig ik gemiddeld één keer per week op mijn knieën voor zo’n aangelijnde hond. Ze keuren me meestal geen blik waardig. Hun focus is gericht op de winkeldeur, want daar komt zometeen de baas weer naar buiten.

Er zijn mensen die me meewarig aankijken als ik dit verhaal vertel op een feestje. “Waarom, Gerard. Waarom?” De vraag wordt nooit hardop gesteld, maar ik zie ‘m in hun ogen. En ik begrijp het ook. De Twitteraars zien me immers niet en ik word door de honden volstrekt genegeerd. Hoe stom kun je zijn om zo’n project vol te houden?

Nou, gewoon… Omdat je af-en-toe behoefte hebt aan een niemendalletje!

Stuur me nieuwe verhalen…
Archief
Estrela 28

Estrela, gele tram in Alfama Lissabon

Deze tram uit Lissabon is mijn 'beroemdste' foto. Je vindt hem terug op websites over de hele wereld. Vooral Russische sites waarderen mijn werk zeer...

Je mag niet zomaar een foto van het internet plukken. De Beroepsorganisatie voor alle professionele fotografen en beeldmakers in Nederland (DuPho) heeft een handzaam schema gemaakt voor iedereen die niet precies weet hoe het zit.
Check it out!

Ook Europa is duidelijk over het (her)gebruik van foto's. In één zin: je hebt altijd toestemming van de fotograaf nodig.
Wat zegt de EU?

Beroemde fotografen

Korte biografieën van fotografen die ik bewonder, waardeer, of zeer bijzonder vind. De lijst wordt vast nog langer....

Ansel Adams
Joost van den Broek
Andreas Gursky
Peter Henket
Willem van den Hoed
Paul Huf
Vincent Munier
Govert de Roos
Stephan Vanfleteren

Oogappel in achtertuin (2012-2019)

Sinds 2012 staat er een piepklein appelboompje in de achtertuin. Met enige regelmaat druk ik de camera tussen de groene blaadjes om de voortgang van de groei vast te leggen.
Een verslag...

De Appel in de achtertuin vanaf 2012 Appel met oog

Recente berichten
Websitebouw